Papa VI Pavlus'un Biyografisi

Giovanni Battista Enrico Antonio Maria Montini 26 Eylül 1897'de Brescia yakınlarındaki bir şehir olan Concesio'da, ailesinin yaz tatillerini geçirdiği bir evde doğdu. Babası Giorgio Montini, "Brescia vatandaşı" adlı Katolik bir gazeteyi yönetiyordu ve Don Luigi Sturzo İtalyan Popüler Halk Partisi'nin milletvekiliydi. Kendisi aynı zamanda bu dönemin politik ve sosyal Katolikliğinin iyi bilinen bir temsilcisiydi. Annesinin ismi ise Giuditta Alghisi'dir.
 
Giovanni'nin iki erkek kardeşi var: Francesco ve Ludovico. Altı yaşında, sağlıksız olduğu için dışarıdan öğrenci olarak kabul edildiği “Cesare Arici" Cizvit Koleji’ne kabul edildi. 1907'de, papalık kabulünden sonra, Papa X .Pius ona ilk Komünyon ve Kuvvetlendirme gizemlerini verdi. Giovanni, 1916'da devlet lisesi olan "Arnaldo da Brescia" nezdinde lise diplomasını edininceye kadar Brescia dini enstitüsünde eğitim aldı.
 
18 yaşındayken "La Fionda" adlı öğrenci gazetesiyle çalışmaya başladı ve üç yıl sonra İtalyan Katolik Üniversitesi Federasyonu'na (FUCI) dahil oldu. Ertesi yılın 29 Mayıs'ında rahip olarak kutsandı. Kısa bir süre sonra Vatikan Devlet Sekreteryası'nda çalışmaya başladığı ve akademik çalışmalarına başladığı Roma'ya taşındı.
 
Daha sonra felsefe, medeni hukuk ve Kilisesi kanonu hukuku bölümünden mezun oldu. Bu dönemde aynı zamanda Vatikan Devlet Sekreterliği tarafından kendisinden istenen büyük bağlılık nedeniyle 1933'te onu bırakarak FUCI'nin dini asistanlığını da üstlendi. Dört yıl sonra, Aralık ayında, Montini, Vatikan Devlet Sekreterliğinin yerine atandı ve bu yıllarda devlet sekreteri konumunda kardinal olan Eugenio Pacelli ile işbirliği yaptı.
 
Birkaç yıl sonra, Papa Pius XI ölür ve Pius XII adıyla papalık tahtına Pacelli yükselir. İkinci Dünya Savaşı’nın patlak vermesi an meselesiyken Giovanni, düşmanlığın ta başlangıcından kaçınmak için Papa’nınyazması gereken radyo mesajını hazırlamasında yardımcı olur.
 
Savaş sırasında papa ve Montini'nin kendisi Nazi yanlısı işbirliğiyle suçlanırlar, ancak gerçekte Montini gizlilik içinde, Savoy'lu Maria José ile Kilise'nin bir antlaşma yapmak üzere Amerikan müttefikleri ile ayrı bir barış yapmak üzere arabuluculuğu yönetmiş olacaktır.
 
Ayrıca, bu dönemde Kilise, Mussolini ve Hitler’den habersiz şekilde yaklaşık 4 bin İtalyan Yahudisine yardım etmiş ve onlara Vatikan'da misafirperverliğini sunmuştur. 1952'de Montini, idari seçimler için, çok değer verdiği aday Alcide De Gasperi'yi destekledi. Yine aynı yıl Olağan İşler Dışişleri Bakanlığına atandı.
 
İki yıl sonra Kasım ayında Milano başpiskoposu seçildi ve bu nedenle Vatikan Devlet Sekreteryası'ndan ayrılmak zorunda kaldı. Milan'ın başpiskoposu olarak, Milan bölgesinin çeşitli sosyal bileşenleri ile diyalog politikası başlatmayı ve İtalyan işçilerin Hıristiyan derneklerini oluşturarak Milanlı işçilerle diyalogu sürdürmeyi başardı.
 
1958'de, yeni Papa XXIII. Yuhanna, onu kardinalliğe atadı ve Papa’nın kısa dönem yönetiminden sonra 1963'te Papa'nın ölümü nedeniyle kesintiye uğrayan İkinci Vatikan Konsili’nin çalışmalarına başkanlık etti.
 
 
Papa XXIII. Yuhanna’nın ölümünden sonra, kısa bir danışma toplantısı yapıldı ve Montini, 21 Haziran 1963'te büyük beğeni toplayan yeni papa seçildi. Montini, VI. Pavlus adını aldı.
 
Ertesi yıl, fon toplayarak insanların yararına iyi şeyler yapmak amacıyla papalık tacını satmaya karar verdi. Taç, New York başpiskoposu Spellman tarafından satın alındı.
 
Çok ılımlı karakterli bir adam olan Papa VI. Pavlus, selefinin ölümünden kısa bir süre önce durmuş olan İkinci Vatikan Konsili çalışmalarına devam ederek, inatla dini ve sosyal işleri yürütmeyi başarır. Çalışmalar sırasında, Üçüncü Dünya ülkeleri ile diyalog ve barış yolunu izleyerek, ancak Katolik dininin bazı ilkelerine sadık kalarak, Katolik dünyasının modernleşmesine kapı açtı.
 
Seçiminden bir yıl sonra, Kutsal Topraklar’a bir ziyaret için yola koyulur ve Konstantinopolis Ortodoks Hristiyan Patrikliği'ne karşı da büyük bir açılımın göstergesi olarak Patrik Atenagoras arasındaki kucaklamalara tanık olunacaktır.
 
14 Eylül 1965'te, piskoposluk kurulu bir uyuşmazlık yüzünden doğan gerginliği azaltmaya yönelik Piskoposlar Sinodu’nu toplantıya çağırdı. Aynı yılın ertesi ayı, New York’taki Birleşmiş Milletler karargahında bir konuşma yapmak üzere Amerika’ya gitti. Aynı yıl, İkinci Vatikan Konsilinin çalışmaları sona erdi, ancak Katolik Kilisesi'ne saldıran Marksist ve laik siyasi ideallerin yayılmasından bu yana ülkedeki sosyal durum karmaşıklaştı. Ertesi yıl "Yasaklı Kitaplar Dizini"ni kaldırdı ve 1968'de ertesi yıl kutlanacak olan Dünya Barış Günü'nü ilan etti.
 
Bu dönemde, Trent Konsili’nin hükümlerine sadık kalarak rahiplerin bekarlığı konusuna değindiği "Sacerdotalis Caelibatus" genelgesini yazdı. Ertesi yıl İtalyan emekçi güçleriyle diyalogu sürdürmek amacıyla Taranto'daki Italsider çelik fabrikasında Noel ayinini kutladı. Son yıllardaki bilinen genelgeler arasında, Üçüncü Dünya ülkelerine daha fazla yardım etmek amacıyla "Populorum progressio” ve eleştirinin odağında yer alan, yalnızca evlilik bağlamı süreci içinde çocuk edinmenin meşru olduğunu belirten "Humanae vitae" yi hatırlayalım.
 
Papalığı döneminde sayısız yolculuklar yaptı: Hacı olarak Portekiz'e, Fatima'daki hacılık merkezi kiliseye, Hindistan'a, İstanbul'a, Efes'e ve İzmir’e; havarisel yolculuk vesilesiyle, Bogota'ya; Uluslararası Çalışma Örgütünün ellinci yıldönümü vesilesiyle Cenevre'ye gitti. Uganda, Doğu Asya, Okyanusya ve Avustralya'ya da hacılık yaptı. Ayrıca Ulusal Efkaristiya Kongresi için Pisa'ya gitti ve Bonarialı Meryem Ana Kilisesi’ni ziyaret ettiği Cagliari'ye hacılık gerçekleştirdi.
 
1974-1975 arasındaki iki yıllık dönemde, Kutsal Yılı başlattı ve kutsal kapının açılması esnasında yukarıdan düşen molozlar Papa'ya değdi. Bu olay televizyonda canlı olarak yayınlandı. İki yıl sonra, Ulusal Efkaristiya Kongresi münasebetiyle Pescara'yı ziyaret ettiğinde Roma bölgesi dışında yapmış olduğu son ziyaretini gerçekleştirmiş oldu.
 
16 Mart 1978'de İtalya Başbakanı Aldo Moro, Kızıl Tugaylar tarafından kaçırıldı. Bu vesileyle, aynı yılın 21 Nisan’ında Papa VI. Pavlus, tüm İtalyan gazetelerinde, kaçıran Hıristiyan Demokrat politikacısını serbest bırakmaları için büyük bir nezaketle rica ettiği bir mektup yayınladı. Ne yazık ki hayattayken Papa'nın büyük bir arkadaşı olan Aldo Moro'nun otomobili, o yılın 9 Mayıs'ında, Roma'daki Via Caetani'de, içeride politikacının vücuduyla birlikte bulundu. Eleştirilere de maruz kalan Papa, devlet naşı töreniyle defnedilen Aldo Moro cenazesine katıldı.
 
Papa VI. Pavlus, 6 Ağustos 1978'de gece boyunca bir akciğer ödemi oluşması nedeniyle Castel Gandolfo ikametinde öldü.
 
19 Ekim 2014 Pazar günü Papa Françesko tarafından kutlu ilan edildi ve dört yıl sonra, 14 Ekim 2018’de azizlik mertebesine yükseltildi.
 

 
Kaynak: https://biografieonline.it/biografia-papa-paolo-vi

 Üst sayfa